เขายังความมัวเมาหลายอย่างมีความมัวเมาชาติเป็นต้น ให้เกิดด้วยความถือตัวและดูหมิ่นท่านเหล่านั้น. เป็นผู้มัวเมาย่อมประมาทในวัตถุทั้งหลายต่างโดยกามคุณเป็นต้น. นี้เป็นความมัวเมาและความประมาทของเขา ดังนี้.

บทว่า สพฺเพ กิเลสา ความว่า อกุศลธรรมแม้ทั้งปวง ชื่อว่ากิเลส ด้วยอรรถว่าแผดเผา และด้วยอรรถว่าเบียดเบียน.

ชื่อว่าทุจริต เพราะถูกกิเลสประทุษร้าย. ชื่อว่าความกระวนกระวาย ด้วยอรรถว่าทำความกระวนกระวาย. ชื่อว่าความเร่าร้อน ด้วยอรรถว่าทำการเผาภายในเป็นต้น. ชื่อว่าความเดือดร้อน ด้วยอรรถว่าเผาไหม้ทุกเมื่อ. ชื่อว่าอกุศลธรรมทั้งปวง ด้วยอรรถว่าเกิดแต่ภาวะแห่งอกุศล และด้วยอรรถว่าปรุงแต่ง.

บทว่า เกนตฺเถน ได้แก่ ด้วยอรรถอะไร? เพื่อจะแสดงเนื้อความสามอย่าง มีครอบงำเป็นต้น. พระสารีบุตรเถระจึงกล่าวคำเป็นต้นว่า ปริสหนฺตีติ ปริสฺสยา ดังนี้.