บทว่า อนฺวตฺถปฏิปทาย ได้แก่ ปฏิปทาที่คล้อยตามประโยชน์ คือปฏิปทาที่ให้เจริญยิ่งๆ ขึ้น. ท่านอธิบายไว้ว่า ปฏิปทาที่พึงปฏิบัติอย่างที่จะเกิดประโยชน์.

บาลีว่า อตฺตตฺถปฏิปทาย ดังนี้ก็มี. ข้อนั้นไม่ดี.

บทว่า ธมฺมานุธมฺมปฏิปทาย ความว่า โลกุตตรธรรม ๙ ชื่อว่าธรรม.

วิปัสสนาเป็นต้น ชื่อว่าธรรมอันสมควร. ปฏิปทาอันสมควรแก่ธรรมนั้น ชื่อว่าอนุธรรมปฏิปทาแห่งความปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรมนั้น.