บทว่า อชฺฌตฺตํ ได้แก่ ในสันดานของตน.

บทว่า อุปฺปชฺชมานา อุปฺปชฺชนฺติ ความว่า พอเกิดขึ้นทีแรกก็เกิดขึ้นเพื่อไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล เพื่อทุกข์.

ด้วยบททั้งสองนั้น หมายถึง เพื่อความอยู่ไม่ผาสุก.

บทว่า อหิตาย ได้แก่ ทุกข์ทางใจ.