ท่านจึงกล่าวว่าเป็นทุกข์เหมือนกัน.

ในบทว่า โลกปริเทวทุกฺขโทมนสฺสุปายาสทุกฺขํ นี้มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้

บรรดาความโศกเป็นต้น ความเดือดร้อนใจของผู้ที่ถูกความฉิบหายแห่งญาติเป็นต้นถูกต้อง โดยลักษณะเพ่งภายใน ชื่อว่าความโศก ก็ความโศกมีความทุกข์เป็นอรรถ เพราะความโศกนั้นเป็นทุกขทุกข์ และเพราะเป็นที่ตั้งแห่งทุกข์

เพราะเหตุนั้น ท่านจึงกล่าวว่า :-