บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า มนาปิกา ความว่า ชื่อว่ามนาปา เพราะอรรถว่ายังใจให้เอิบอาบคือให้เจริญ มนาปานั่นแหละเป็นมนาปิกา.

บทว่า รูปา ได้แก่ รูปารมณ์ ซึ่งมีสมุฏฐาน ๔ คือ กรรม จิต อุตุ อาหาร,

ชื่อว่ารูป เพราะอรรถว่าแตกดับไป.

อธิบายว่า เมื่อสีเปลี่ยนไป ย่อมประกาศภาวะที่ถึงหทัย.