ภโว กุลํ นิกาโย จ สีลํ ปญฺญตฺติ ลกฺขณํ

ปสูติ สนฺธิ เจวาติ ชาติอตฺถา ปเวทิตาติ.

ตถา หิสฺส "เอกมฺปิ ชาตึ เทฺวปิ ชาติโย"ติอาทีสุ ๒- ภโว อตฺโถ. "อกฺขิตฺโต อนุปกฺกุฏฺโฐ ชาติวาเทนา"ติ ๓- เอตฺถ กุลํ. "อตฺถิ วิสาเข นิคณฺฐา นาม สมณชาตี"ติ ๔- เอตฺถ นิกาโย. "ยโตหํ ภคินิ อริยาย ชาติยา ชาโต นาภิชานามี"ติ ๕- เอตฺถ อริยสีลํ. "ติริยา นาม ติณชาติ นาภิยา อุคฺคนฺตฺวา นภํ อาหจฺจ ฐิตา อโหสี"ติ ๖- เอตฺถ ปญฺญตฺติ. "ชาติ ทฺวีหิ ขนฺเธหิ สงฺคหิตา"ติ ๗- เอตฺถ สงฺขตลกฺขณํ. "สมฺปติชาโต อานนฺท โพธิสตฺโต"ติ ๘- เอตฺถ ปสูติ. "ภวปจฺจยา ชาตี"ติ ๙- จ, "ชาติปิ ทุกฺขา"ติ ๑๐- จ เอตฺถ ปริยายโต ปฏิสนฺธิกฺขโณ, นิปฺปริยายโต ปน ตตฺถ ตตฺถ นิพฺพตฺตมานานํ สตฺตานํ เย เย ขนฺธา ปาตุภวนฺติ, เตสํ เตสํ ปฐมปาตุภาโว ชาติ นาม.

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๑๒๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. กามสุตตนิทเทส”