@สุขปฺปหานาทโย (สมนฺต. ๑/๑๗๑), สุขทุกฺขปฺปหานาทโย (อภิ.อ. ๑/๒๓๐)

@๕ ม.มู. ๑๒/๔๕๘/๔๐๖ หิ สุขํ โสมนสฺสสฺส ปจฺจโย, โสมนสฺสํ ราคสฺส, ทุกฺขํ โทมนสฺสสฺส, โทมนสฺสํ โทสสฺส. สุขาทิฆาเตน จ เต สปฺปจฺจยา ราคโทสา หตาติ อติทูเร โหนฺตีติ.

อทุกฺขมสุขนฺติ ทุกฺขาภาเวน อทุกฺขํ, สุขาภาเวน อสุขํ. เอเตเนตฺถ ทุกฺขสุขปฏิปกฺขภูตํ ตติยเวทนํ ทีเปติ, น ทุกฺขสุขาภาวมตฺตํ. ตติยเวทนา นาม อทุกฺขมสุขา, อุเปกฺขาติปิ วุจฺจติ. สา อิฏฺฐานิฏฺฐวิปรีตานุภวนลกฺขณา, มชฺฌตฺตรสา, อวิภูตปจฺจุปฏฺฐานา, สุขทุกฺขนิโรธปทฏฺฐานาติ ๑- เวทิตพฺพา.

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๒๔๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. คุหัฏฐกสุตตนิทเทส”