ตถา:-

"ธมฺเมน นียมานาน กา อุสูยา วิชานตนฺ"ติ. ๔-

ธมฺโม ๕- วินโย ธมฺมวินโย. อนวชฺชธมฺมตฺถํ เหส วินโย, น ภวโภคาทิอตฺถํ. ๖- เตนาห ภควา "นยิทํ ภิกฺขเว พฺรหฺมจริยํ วุสฺสติ ชนกุหนตฺถนฺ"ติ ๗- วิตฺถาโร. ปุณฺณตฺเถโรปิ อาห "อนุปาทาปรินิพฺพานตฺถํ โข อาวุโส ภควติ พฺรหฺมจริยํ วุสฺสตี"ติ. ๘- วิสิฏฺฐํ วา นยตีติ วินโย. ธมฺมโต วินโย ธมฺมวินโย. สํสาราทิธมฺมโต หิ โสกาทิธมฺมโต วา เอส วิสิฏฺฐํ นิพฺพานํ นยติ. ธมฺมสฺส วา วินโย, น ติตฺถกรานนฺติ ธมฺมวินโย. ธมฺมภูโต หิ ภควา, ตสฺเสว วินโย.

ยสฺมา วา ธมฺมา เอว อภิญฺเญยฺยา ปริญฺเญยฺยา ปหาตพฺพา ภาเวตพฺพา สจฺฉิกาตพฺพา จ, ตสฺมา เอว ธมฺเมสุ วินโย, น สตฺเตสุ น ชีเวสุ จาติ

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๒๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. คุหัฏฐกสุตตนิทเทส”