@๔ ฉ.ม. ยถาห ๕ ที.ปา. ๑๑/๑๘๘/๑๑๗ ๖ ก. ตถา คตาติ ตถาคโต ยถาการี ตถาวาที. อิติ ยถาวาที ตถาการี, ยถาการี ตถาวาที. `ตสฺมา ตถาคโต'ติ วุจฺจตี"ติ. ๑- เอวํ ตถาการิตาย ตถาคโต. (๗)

กถํ อภิภวนฏฺเฐน ตถาคโต? อุปริ ภวคฺคํ เหฏฺฐา อวีจึ ปริยนฺตํ กตฺวา ติริยํ อปริมาณาสุ โลกธาตูสุ สพฺพสตฺเต อภิภวติ สีเลน สมาธินา ปญฺญาย วิมุตฺติยา วิมุตฺติญาณทสฺสเนน, น ตสฺส ตุลา วา ปมาณํ วา อตฺถิ, อถ โข อตุโล อปฺปเมยฺโย อนุตฺตโร ราชาธิราชา เทวานํ อติเทโว สกฺกานํ อติสกฺโก พฺรหฺมานํ อติพฺรหฺมา. เตนาห:-

"สเทวเก ภิกฺขเว โลเก ฯเปฯ สเทวมนุสฺสาย ปชาย ตถาคโต

อภิภู อนภิภูโต อญฺญทตฺถุทโส วสวตฺตี, ตสฺมา ตถาคโต'ติ วุจฺจตี"ติ. ๑-

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๓๐๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. คุหัฏฐกสุตตนิทเทส”