[๒๖] เอวํ "น พฺราหฺมโณ อญฺญโต สุทฺธิมาหา"ติ วตฺวา อิทานิ เย ทิฏฺฐิคติกา อญฺญโต สุทฺธึ พฺรูวนฺติ, เตสํ ตสฺสา ทิฏฺฐิยา อนิพฺพาหกภาวํ ทสฺเสนฺโต "ปุริมํ ปหายา"ติ คาถมาห. ตสฺสตฺโถ:- เตหิ อญฺญโต สุทฺธิวาทา สมานาปิ ตสฺสา ๔- ทิฏฺฐิยา อปฺปหีนตฺตา คหณมุญฺจนาภิภูตตาย ๕- ปุริมสตฺถาราทึ ปหาย อปรํ นิสฺสิตา เอชาสงฺขาตาย ตณฺหาย อนุคตา อภิภูตา ราคาทิเภทํ สงฺคํ น ตรนฺติ, ตญฺจ อตรนฺตา ตํ ตํ ธมฺมํ อุคฺคณฺหนฺติ จ นิรสฺสชนฺติ จ มกฺกโฏว สาขนฺติ.

ปุริมํ สตฺถารํ ปหายาติ ปุริมคฺคหิตํ สตฺถุปฏิญฺญํ วชฺเชตฺวา. ปรํ สตฺถารํ นิสฺสิตาติ อญฺญํ สตฺถุปฏิญฺญํ สนฺนิสฺสิตา อลฺลีนา. ปุริมํ ธมฺมกฺขานํ ปหายาติอาทีสุปิ เอเสว นโย.

@๕ ฉ.ม. คหณมุญฺจนํ โหติ, ตาย