[๓๗] ทุติยคาถาย ทิฏฺเฐ วาติ ทิฏฺฐสุทฺธิยา วา. เอส นโย สุตาทีสุ. สญฺญาติ สญฺญาสมุฏฺฐาปิกา ทิฏฺฐิ.

อปรามสนฺตนฺติ ตณฺหามานทิฏฺฐีหิ น ปรามสนฺตํ. อนภินิวิสนฺตนฺติ ๑- เตเหว อนภินิวิสนฺตํ.

"วินิพนฺโธ"ติ วาติ ๒- มาเนน วินิพนฺโธติ วา. "ปรามฏฺโฐ"ติ วาติ ปรโต นิจฺจสุขสุภาทีหิ ปรามฏฺโฐติ วา. วิกฺเขปคโตติ อุทฺธจฺจวเสน. อนิฏฺฐงฺคโตติ วิจิกิจฺฉาวเสน. ถามคโตติ อนุสยวเสน. คติยาติ คนฺตพฺพวเสน.

[๓๘] ตติยคาถาย ธมฺมาปิ เตสํ น ปฏิจฺฉิตา เสติ ทฺวาสฏฺฐิทิฏฺฐิคตธมฺมาปิ เตสํ "อิทเมว สจฺจํ, โมฆมญฺญนฺ"ติ ๓- เอวํ น ปฏิจฺฉิตา. ปารงฺคโต น ปจฺเจติ ตาทีติ นิพฺพานปารงฺคโต เตน เตน มคฺเคน ปหีเน กิเลเส ปุน นาคจฺฉติ ปญฺจหิ จ อากาเรหิ ตาทิ โหตีติ. เสสํ ปากฏเมว.

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๔๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๕. ปรมัฏฐกสุตตนิทเทส”