เต เอกโต ปกฺขนฺทนฺตีติ เต โพธิปกฺขิยา ธมฺมา เอกํ อารมฺมณํ ปวิสนฺติ. ปสีทนฺตีติ ตสฺมึเยว อารมฺมเณ ปสาทมาปชฺชนฺติ. อนุปาทิเสสายาติ อุปาทิวิรหิตาย.

นิพฺพานธาตุยาติ อมตมหานิพฺพานธาตุยา. โอนตฺตํ วาติ เอตฺถ อุนภาโว โอนตฺตํ, อปริปุณฺณภาโวติ อตฺโถ. ปุณฺณตฺตํ วาติ ปริปุณฺณภาโว ปุณฺณตฺตํ, ปุณฺณภาโว วา น ปญฺญายติ นตฺถีติ อตฺโถ.

เนรยิกานนฺติ นิรเย นิพฺพตฺตนกกมฺมานํ อตฺถิภาเวน. นิรยํ อรหนฺตีติ เนรยิกา, เตสํ เนรยิกานํ. นิรโย ภวนนฺติ นิรโย เอว เตสํ วสนฏฺฐานํ ฆรํ. ติรจฺฉานโยนิกานนฺติอาทีสุปิ เอเสว นโย. ตสฺเสสา สามคฺคีติ ตสฺส ขีณาสวสฺส เอสา นิพฺพานสามคฺคี. เอตํ ฉนฺนนฺติ เอตํ อนุจฺฉวิกํ. ปฏิรูปนฺติ สทิสํ สปฺปฏิภาคํ, ๓-

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๔๒๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “๖. ชราสุตตนิทเทส”