[๖๔] ฉฏฺฐคาถายตฺโถ:- ยสฺมา จ น หญฺญทตฺถตฺถิ ปสํสลาภา, ตสฺมา ปรมํ ลาภํ ลภนฺโตปิ "สุนฺทโร อยนฺ"ติ ตตฺถ ทิฏฺฐิยา ปสํสิโต วา ปน โหตีติ ตํ วาทํ ปริสมชฺเฌ ทีเปตฺวา ตโต โส เตน ชยฏฺเฐน ตุฏฺฐึ วา ทนฺตวิทํสกํ วา อาปชฺชนฺโต หสติ, มาเนน จ อุณฺณมติ. กึ การณํ? ยสฺมา ตํ ชยตฺถํ ปปฺปุยฺย ยถา มโน ชาโต.

@๕ ขุ.ธ. ๒๕/๙๖/๓๔ ๖ องฺ.จตุกฺก. ๒๑/๒๘/๓๒ ๗ อภิ.สงฺ. ๓๔/๑/๑

ถมฺภยิตฺวาติ ปูเรตฺวา. พฺรูหยิตฺวาติ วฑฺเฒตฺวา. อิมิสฺสา คาถาย นิทฺเทโส อุตฺตานตฺโถ.

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๔๗๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “๘. ปสูรสุตตนิเทส”