น ปรเนยฺโยติ ปเรน เนตพฺโพ ชานาเปตพฺโพ น โหติ. น ปรปตฺติโย น ปรปจฺจโยติ ปเรสํ ปจฺเจตพฺโพ น โหติ. น ปรปฏิพทฺธคูติ ปเรสํ ปฏิพทฺธคมโน น โหติ.

[๑๔๓] ชานามีติ คาถาย สมฺพนฺโธ อตฺโถ จ:- เอวํ ตาว ปรมตฺถพฺราหฺมโณ น หิ เสฏฺฐโต ปสฺสติ ธมฺมมญฺญํ, อญฺเญ ปน ติตฺถิยา ปรจิตฺตญาณาทีหิ ชานนฺตาปิ ปสฺสนฺตาปิ "ชานามิ ปสฺสามิ ตเถว เอตนฺ"ติ เอวํ วทนฺตาปิ จ ทิฏฺฐิยา สุทฺธึ ปจฺเจนฺติ. กสฺมา? ยสฺมา เตสุ เอโกปิ อทฺทกฺขิ เจ อทฺทส เจปิ เตน ปรจิตฺตญาณาทินา ยถาภูตมตฺถํ, กิญฺหิ ตุมสฺส เตน ตสฺส เตน ทสฺสเนน กึ กตํ, กึ ทุกฺขปริญฺญา สาธิตา, อุทาหุ สมุทยปฺปหานาทีนํ อญฺญตรํ, ยโต สพฺพถาปิ อติกฺกมิตฺวา อริยมคฺคํ เต ติตฺถิยา อญฺเญเนว วทนฺติ สุทฺธึ, อติกฺกมิตฺวา วา เต ติตฺถิเย พุทฺธาทโย อญฺเญเนว วทนฺติ สุทฺธินฺติ.

@๓ ฉ.ม. ปรปจฺจยเนยฺยพุทฺธีนํ ๔ ที.มหา. ๑๐/๒๗๒/๑๗๑, สํ.ส. ๑๕/๑๘๖/๑๙๐, ขุ.เถร.

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๖๐๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๓. มหาวิยูหสุตตนิเทส”