@๔ ฉ.ม. เนฬโก ๕ ที.อ. ๒/๒๖๙, อภิ.อ. ๒/๕๓๔

กึ ปนายํ พหุลาชีโวติ อยํ ปน ปุคฺคโล โก นาม พหุลาชีวโก. สพฺพํ สมฺภกฺเขตีติ ลทฺธํ ลทฺธํ สพฺพํ ขาทติ. อปฺปปุญฺโญติ มนฺทปุญฺโญ. อปฺเปสกฺโขติ ปริวารวิรหิโต. ปญฺญาสมฺปนฺโนติ สมฺปนฺนปญฺโญ ปริปุณฺณปญฺโญ. ปญฺหํ วิสฺสชฺเชตีติ ปญฺหํ กเถติ พฺยากโรติ.

[๑๖๗] สุตฺวา ทูสิโต ๑- พหุํ วาจํ, สมณานํ วา ปุถุชนานนฺติ ฆฏฺฏิโต ๒- ปเรหิ เตสํ สมณานํ วา ขตฺติยาทิเภทานํ วา อญฺเญสํ ปุถุชนานํ พหุมฺปิ อนิฏฺฐวาจํ สุตฺวา. น ปฏิวชฺชาติ น ปฏิวเทยฺย. กึการณา? น หิ สนฺโต ปฏิเสนึ กโรนฺติ.