[๑๗๔] "กถํ อานุภาวํ สลฺลนฺ"ติ เจ? เยน สลฺเลน โอติณฺโณติ คาถา. ตตฺถ ทิสา สพฺพา วิธาวตีติ สพฺพา ทุจฺจริตทิสาปิ ปุรตฺถิมาทิทิสาปิ วิทิสาปิ ๒- วิธาวติ. ตเมว สลฺลํ อพฺพุยฺห, น ธาวติ น สีทตีติ ตเมว สลฺลํ อุทฺธริตฺวา ตา จ ทิสา น ธาวติ, จตุโรเฆ จ น สีทติ.

อญฺญาณนฺติอาทีสุ ญาณทสฺสนปฏิปกฺขโต อญฺญาณํ อทสฺสนํ. อภิมุโข หุตฺวา ธมฺเมน น สเมติ น สมาคจฺฉตีติ อนภิสมโย. อนุรูปโต ธมฺเม พุชฺฌตีติ อนุโพโธ. ตปฺปฏิปกฺขตาย อนนุโพโธ. อนิจฺจาทีหิ สทฺธึ โยเชตฺวา น พุชฺฌตีติ อสมฺโพโธ. อสนฺตํ อสมญฺจ พุชฺฌตีติปิ อสมฺโพโธ. จตุสจฺจธมฺมํ น ปฏิวิชฺฌตีติ อปฺปฏิเวโธ. รูปาทีสุ เอกธมฺมมฺปิ อนิจฺจาทิสามญฺญโต น สงฺคณฺหาตีติ อสงฺคาหณา. ตเมว ธมฺมํ น ปริโยคาหตีติ อปริโยคาหณา. น สเมน ๓- เปกฺขตีติ อสมเปกฺขนา. ธมฺมานํ สภาวํ ปติ น อเปกฺขตีติ ๔- อปจฺจเวกฺขณา.

@๓ ฉ.ม. น สมํ ๔ ม. น อเวกฺขติ

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๖๗๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๕. อัตตทัณฑสุตตนิทเทส”