[๑๘๕] เอวํ อรหตฺตปฺปตฺตึ ทสฺเสตฺวา อิทานิ อรหโต ถุติวเสน อิโต ปรา คาถาโย อภาสิ. ตตฺถ สพฺพโสติ คาถาย มมายิตนฺติ มมตฺตกรณํ. "มม อิทนฺ"ติ คหิตํ วา วตฺถุ. อสตา จ น โสจตีติ อวิชฺชมานการณา อสนฺตการณา น โสจติ. น ชียตีติ ชานึ นาธิคจฺฉติ.

อหุ วต เมติ มยฺหํ อโหสิ วต. ตํ วต เม นตฺถีติ ยํ อตีเต อโหสิ, ตํ มยฺหํ อิทานิ นตฺถีติ. ๑- สิยา วต เมติ ยํ มยฺหํ ภวิสฺสติ, ตํ วตาหํ น ลภามีติ อิทานิ อหํ เอกํเสน น ปาปุณามิ.

[๑๘๖] กิญฺจ ภิยฺโย:- ยสฺส นตฺถีติ คาถา. ตตฺถ กิญฺจนนฺติ กิญฺจิ รูปาทิธมฺมชาตํ.

อภิสงฺขตนฺติ กมฺเมน สงฺขริตํ. ๒- อภิสญฺเจตยิตนฺติ จิตฺเตน ราสิกตํ. อวิชฺชาย เตฺววาติ อวิชฺชาย ตุ เอว. อเสสวิราคนิโรธาติ วิราคสงฺขาเตน มคฺเคน นิรวเสสนิโรธา.