Thiravādāti sanniṭṭhānavādā. Balikavādāti balavantavādā. Avaṭṭhitavādāti patiṭṭhahitvā kathitavādā.

[128] Ye evañca daḷhavādā, tesu yo koci titthiyo sakāyane vāpi daḷhaṃ vadāno kamettha bāloti paraṃ daheyyāti saṅkhepato tattha sassatucchedasaṅkhāte vitthārato natthikaahetukaakiriyātiādibhede sake ayane "idameva saccan"ti daḷhaṃ vadāno kaṃ paraṃ ettha diṭṭhigate "bālo"ti saha dhammena passeyya, nanu sabbopi tassa matena paṇḍito eva suppaṭipanno eva ca. Evaṃ sante sayameva so medhagaṃ āvaheyya, paraṃ vadaṃ bālamasuddhidhammaṃ (paraṃ bālaṃ ca asuddhadhammaṃ vadanto) sopi paraṃ "bālo ca asuddhadhammo ca ayan"ti vadanto attanāva kalahaṃ āvaheyya. Kasmā? yasmā sabbopi tassa matena paṇḍitoyeva suppaṭipannoyeva ca.

[129] Evaṃ sabbathāpi vinicchaye ṭhatvā sayaṃ pamāya, uddhaṃ sa lokasmiṃ vivādametīti diṭṭhiyaṃ ṭhatvā sayaṃ paminitvā so bhiyyo vivādametīti. Evaṃ pana vinicchayesu ādīnavaṃ ñatvā ariyamaggena hitvāna sabbāni vinicchayāni, na medhagaṃ kurute jantu loketi arahattanikūṭena desanaṃ niṭṭhāpesi.

เล่มที่ ๒๙ ขุททกนิกาย มหานิทเทส๕๙๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑๒. จูฬวิยูหสุตตนิทเทส”