สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์
เล่มที่ ๓ · ข้อ ๑๕๔ · บรรทัด ๒๓๑๕
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
{๗๙๙} ทุติเย ฯ สมฺพาเธติ ปฏิจฺฉนฺโนกาเส ฯ ตสฺส วิภาคทสฺสนตฺถํ ปน อุโภ อุปกจฺฉกา มุตฺตกรณนฺติ วุตฺตํ ฯ เอกมฺปิ โลมนฺติ กตฺตริยา วา สณฺฑาสเกน วา ขุเรน วา เยนเกนจิ เอกปฺปโยเคน เอกํ วา พหูนิ วา สํหราเปนฺติยา ปโยคคณนาย ปาจิตฺติยานิ น โลมคณนาย ฯ {๘๐๑} อาพาธปจฺจยาติ คณฺฑุกจฺฉุอาทิอาพาธปจฺจยา สํหราเปนฺติยา อนาปตฺติ ฯ เสสํ อุตฺตานเมว ฯ จตุสฺสมุฏฺฐานํ กายโต กายวาจโต กายจิตฺตโต กายวาจาจิตฺตโต จ สมุฏฺฐาติ กิริยา โนสญฺญาวิโมกฺขํ อจิตฺตกํ ปณฺณตฺติวชฺชํ กายกมฺมํ วจีกมฺมํ ติจิตฺตํ ติเวทนนฺติ ฯ
ทุติยสิกฺขาปทํ ฯ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด