สิกขาบทที่ ๗ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา
เล่มที่ ๓ · ข้อ ๓๑๔ · บรรทัด ๔๒๘๙
อ่านเนื้อความ
ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง
[๓๑๔] โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวันอารามของอนาถ- บิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี. ครั้งนั้น ภิกษุณีถุลลนันทาใช้ผ้าอาศัยคนเดียว ไม่ยอมสละ. ภิกษุณีเหล่าอื่นที่มีประจำเดือนย่อมไม่ได้ใช้. บรรดาภิกษุณีที่เป็นผู้มักน้อย ... ต่างก็เพ่งโทษ ติเตียน โพนทะนาว่า ไฉนแม่เจ้าถุลลนันทาจึงได้ใช้ผ้าอาศัยไม่ยอมสละเล่า ... ทรงสอบถาม พระผู้มีพระภาคทรงสอบถามภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ข่าวว่าภิกษุณีถุลลนันทา ใช้ผ้าอาศัยไม่ยอมสละ จริงหรือ?. ภิกษุทั้งหลายกราบทูลว่า จริง พระพุทธเจ้าข้า. ทรงติเตียนแล้วบัญญัติสิกขาบท พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงติเตียนว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย ไฉนภิกษุณีถุลลนันทาจึงได้ใช้ ผ้าอาศัยไม่ยอมสละเล่า การกระทำของนางนั่น ไม่เป็นไปเพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่ เลื่อมใส ... ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลภิกษุณีทั้งหลายจงยกสิกขาบทนี้ขึ้นแสดงอย่างนี้ ว่าดังนี้: พระบัญญัติ ๑๐๒. ๗. อนึ่ง ภิกษุณีใด ใช้ผ้าอาศัยไม่ละ เป็นปาจิตตีย์. เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา จบ. สิกขาบทวิภังค์
[๓๑๕] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ... บทว่า ภิกษุณี ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุณี เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ชื่อว่า ภิกษุณี ที่ ทรงประสงค์ในอรรถนี้. ที่ชื่อว่า ผ้าอาศัย ได้แก่ ผ้าที่เขาถวายไว้สำหรับให้ภิกษุณีผู้มีประจำเดือนใช้. บทว่า ใช้ ... ไม่ละ คือใช้ ๒-๓ ราตรี ซักในวันที่ ๔ แล้วยังใช้อีกไม่ยอมให้ภิกษุณี สิกขมานา หรือสามเณรี ใช้บ้าง ต้องอาบัติปาจิตตีย์. บทภาชนีย์ ติกะปาจิตตีย์
[๓๑๖] ยังไม่ละ ภิกษุณีสำคัญว่ายังไม่ละ ใช้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ยังไม่ละ ภิกษุณีมีความสงสัย ใช้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ยังไม่ละ ภิกษุณีสำคัญว่าละแล้ว ใช้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ทุกะทุกกฏ ละแล้ว ภิกษุณีสำคัญว่ายังไม่ละ ต้องอาบัติทุกกฏ. ละแล้ว ภิกษุณีมีความสงสัย ต้องอาบัติทุกกฏ. ละแล้ว ภิกษุณีสำคัญว่าละแล้ว ไม่ต้องอาบัติ. อนาปัตติวาร
[๓๑๗] ละแล้วจึงใช้ ๑ ใช้คราวต่อไป ๑ ภิกษุณีพวกอื่นผู้มีประจำเดือนไม่มี ๑ ถูกแย่ง ชิงผ้าไป ๑ ผ้าหาย ๑ มีเหตุฉุกเฉิน ๑ วิกลจริต ๑ อาทิกัมมิกา ๑ ไม่ต้องอาบัติแล. จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๗ จบ. ___________________________ จิตตาคารวรรค สิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา
ฉบับหลวง เล่มที่ ๓ ข้อ ๓๑๔ หน้าที่ ๑๙๑ · ที่มา 84000.org
อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org
หัวข้ออื่นในปาจิตตีย์ วรรคที่ ๕ จิตตาคารวรรค
- สิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ข้อ ๒๙๕ · บรรทัด ๔๐๖๒
- สิกขาบทที่ ๒ เรื่องภิกษุณีหลายรูปข้อ ๒๙๘ · บรรทัด ๔๑๐๔
- สิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ข้อ ๓๐๑ · บรรทัด ๔๑๓๕
- สิกขาบทที่ ๔ เรื่องภิกษุณีหลายรูปข้อ ๓๐๔ · บรรทัด ๔๑๖๕
- สิกขาบทที่ ๕ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาข้อ ๓๐๗ · บรรทัด ๔๑๙๔
- สิกขาบทที่ ๖ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาข้อ ๓๑๑ · บรรทัด ๔๒๔๗
- สิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทาข้อ ๓๑๘ · บรรทัด ๔๓๒๘
- สิกขาบทที่ ๙ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ข้อ ๓๒๒ · บรรทัด ๔๓๗๙
- สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุณีฉัพพัคคีย์ข้อ ๓๒๕ · บรรทัด ๔๔๑๒