สิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา
ขุทฺทกกณฺฑวณฺณนา
ตึสกานนฺตรํ ธมฺมา ฉสฺสฏฺฐิสตสงฺคหา
สงฺคีตา เย อยํ ทานิ โหติ เตสํปิ วณฺณนา ฯ
{๗๙๓} ตตฺถ ลสุณวคฺคสฺส ตาว ปฐมสิกฺขาปเท ฯ เทฺว ตโย ภณฺฑิเกติ เทฺว วา ตโย วา โปฏฺฏลเก ฯ สมฺปุณฺณมิญฺชานเมตํ อธิวจนํ ฯ น มตฺตํ ชานิตฺวาติ ปมาณํ อชานิตฺวา เขตฺตปาลสฺส วาเรนฺตสฺส วาเรนฺตสฺส พหุลสุณํ อาหราเปสิ ฯ อญฺญตรํ หํสโยนินฺติ สุวณฺณหํสโยนึ ฯ โส ตาสํ เอเกกนฺติ โส หํโส ชาติสฺสโร อโหสิ ฯ อถ ปุพฺพสิเนเหน อาคนฺตฺวา ตาสํ เอเกกํ ปตฺตํ เทติ ฯ ตํ ตาปน ตาฬนเฉทนกฺขมํ สุวณฺณเมว โหติ ฯ