บทว่า ปฏิปนฺเน คือ ถูกตัณหาครอบงำ.

บทว่า อภิภูเต คือ ถูกตัณหาย่ำยี.

บทว่า ปริยาทินฺนจิตฺเต มีจิตอันตัณหายึดไว้ คือมีกุศลจิตอันตัณหายึดไว้.

บทว่า สนฺตาปชาเต ผู้เดือดร้อน คือเดือดร้อนเพราะจิตเกิดขึ้นเอง.