บทว่า ปชฺโชตกโร ทรงแผ่แสงสว่างโชติช่วง คือทรงแผ่แสงสว่างไปทั่วทิศใหญ่ทิศน้อย.

บทว่า ภูริปญฺญาโณ มีพระปัญญาปรากฏ คือมีพระญาณกว้างขวาง.

บทว่า ญาณปญฺญาโณ มีพระญาณปรากฏ คือปรากฏด้วยพระญาณ.

บทว่า ปญฺญาธโช มีปัญญาเป็นดังธง คือมีปัญญาดังธง เพราะอรรถว่ายกขึ้น ดุจในบทมีอาทิว่า ธงเป็นเครื่องปรากฏของรถ.