บทว่า วิภูตวิหารี มีธรรมเป็นเครื่องอยู่แจ่มแจ้ง คือมีวิหารธรรมปรากฏ.

บทว่า สนฺทิฏฺฐิกมกาลิกํ คือ อันผู้ประพฤติพึงเห็นผลเอง ไม่ให้บรรลุผลในลำดับกาล.

บทว่า อนีติกํ คือ ปราศจากจัญไรมีกิเลสเป็นต้น.

บทว่า สนฺทิฏฺฐิกํ อันผู้ประพฤติพึงเห็นเอง คืออันผู้บรรลุโลกุตรธรรม พึงละธรรมที่พึงถึงด้วยศรัทธาของคนอื่นแล้ว เห็นด้วยตนเองด้วยปัจจเวกขณญาณ. พระธรรมนั้นอันผู้ประพฤติพึงเห็นเอง.