บทว่า เสริตํ ธรรมอันให้ถึงความเสรี คือความประพฤติด้วยความพอใจ ความไม่อาศัยผู้อื่น.

บทว่า เปกฺขมาโน คือ ดูด้วยปัญญาจักษุ.

อีกอย่างหนึ่ง ความเสรีในธรรมและความเสรีในบุคคล.

จริงอยู่ โลกุตรธรรมทั้งหลายชื่อว่าเสรี เพราะไม่ไปสู่อำนาจของกิเลสและบุคคล.