บทว่า พฺยาปชฺชติ ย่อมยินร้าย คือถึงความเน่าด้วยอำนาจโทสะ.

บทว่า โอตารํ ได้แก่ ช่องคือระหว่าง.

บทว่า อารมฺมณํ คือ ปัจจัย.

บทว่า อภิภวึสุ ครอบงำ คือย่ำยี.