[๒๗] น เกวลํ ทุกฺขเมว ปหาสิ:- เต จาปีติ คาถา. ตตฺถ อฏฺฐิตนฺติ สกฺกจฺจํ, อาทรํ วา. ๑- ตนฺตํ นมสฺสามีติ ตสฺมา ตํ นมสฺสามิ. สเมจฺจาติ อุปคนฺตฺวา. นาคาติ ภควนฺตํ อาลปนฺโต อาห.

นิทฺเทเส สเมจฺจาติ ชานิตฺวา, เอกโต หุตฺวา วา. อภิสเมจฺจาติ ปฏิวิชฺฌิตฺวา. สมาคนฺตฺวาติ สมฺมุขา หุตฺวา, อภิสมาคนฺตฺวาติ สมีปํ คนฺตฺวา. สมฺมุขาติ สมฺมุเข. อาคุํ น กโรตีติ ปาปํ น กโรติ.

[๒๘] อิทานิ นํ ภควา "อทฺธา หิ ภควา ปหาสิ ทุกฺขนฺ"ติ เอวํ เตน พฺราหฺมเณน วิทิโตปิ อตฺตานํ อนูปเนตฺวาว ปหีนทุกฺเขน ปุคฺคเลน โอวทนฺโต "ยํ พฺราหฺมณนฺ"ติ คาถมาห. ตสฺสตฺโถ:- ยนฺตํ อภิชานนฺโต "อยํ พาหิตปาปตฺตา พฺราหฺมโณ, เวเทหิ คตตฺตา เวทคู, กิญฺจนาภาวา ๑- อกิญฺจโน, กาเมสุ จ ภเวสุ จ อสตฺตตฺตา กามภเว อสตฺโต"ติ ชญฺญา ชาเนยฺยาสิ. อทฺธา หิ โส โอฆมิมํ อตาริ, ติณฺโณ จ ปารํ อขิโล อกงฺโข.

เล่มที่ ๓๐ ขุททกนิกาย จูฬนิทเทส๔๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “เมตตคูมาณวกปัญหานิทเทส”