อรรถกถามรรคสัจนิทเทส

[๘๕] พึงวินิจฉัยในมรรคสัจนิทเทสดังต่อไปนี้

บทว่า อยเมว คือ กำหนดธรรมที่เป็นปฏิปักษ์ต่อมรรคอื่น.

บทว่า อริโย ชื่อว่าอริยะ เพราะไกลจากกิเลสอันมาด้วยมรรคนั้นๆ, เพราะทำความเป็นพระอริยะ และเพราะทำการได้อริยผล. ชื่อว่าอัฏฐังคิกะ เพราะอรรถว่ามรรคนั้นมีองค์ ๘. มรรคนั้นดุจเสนามีองค์ ๔, องค์มรรคดุจดนตรีมีองค์ ๕, พ้นจากองค์แล้วมีไม่ได้.