ในบทนั้นมีอธิบายว่า

เพราะภิกษุสำรวมไม่ก้าวล่วงกามฉันทะด้วยเนกขัมมะ, ฉะนั้น เนกขัมมะจึงเป็นศีล.

อีกอย่างหนึ่ง อธิบายว่า เนกขัมมะเป็นตติยาวิภัตติลงในอรรถปฐมาวิภัตติ.

ในบทที่เหลือก็มีนัยนี้.