อนึ่ง ภิกษุย่อมพิจารณาว่า รูปแม้ทั้งหมดนั้นเป็น อนตฺตา เพราะอรรถว่าหาแก่นสารมิได้เหมือนทุกข์.

บทว่า อสารกฏฺเฐน เพราะไม่มีสาระในตนที่กำหนดไว้อย่างนี้ว่า อัตตา - ตัวตน, นิวาสี - ผู้อาศัย, การโก - ผู้กระทำ, เวทโก - ผู้เสวย, สยํวสี - ผู้มีอำนาจด้วยตนเอง. สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นก็เป็นทุกข์ ไม่สามารถจะห้ามความไม่เที่ยง หรือ ความเกิด ความเสื่อมและความบีบคั้นของตนได้, ความเป็นผู้กระทำเป็นต้นของผู้นั้นจักมีได้แต่ไหน.

ดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า ๓- รูปญฺจ หิทํ ภิกฺขเว อตฺตา อภวิสฺส, นยิทํ รูปํ อาพาธาย สํวตฺเตยฺย เป็นอาทิ.

ความว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย หากรูปนี้พึงเป็นตัวตนแล้วไซร้, รูปนี้ก็จะไม่พึงเป็นไปเพื่อความเจ็บป่วย. ____________________________ ๓- วิ. มหา. เล่ม ๔/ข้อ ๒๐