ส่วนบทว่า ทูรสนฺติเก ไกลและใกล้ ท่านจำแนกไว้ในวิภังค์โดยนัยมีอาทิว่า ๕- อกุสลา เวทนา กุสลาพฺยากตาหิ เวทนาหิ ทูเร, อกุสลา เวทนา อกุสลาย เวทนาย สนฺติเก. อกุศลเวทนามีในที่ไกลจากเวทนาเป็นกุศลและอัพยากฤต, อกุศลเวทนามีในที่ใกล้เวทนาเป็นอกุศล. เพราะฉะนั้น อกุศลเวทนามีในที่ไกลจากกุศลและอัพยากฤต โดยเป็นสภาคกัน โดยไม่เกี่ยวข้องกัน และโดยไม่คล้ายคลึงกัน.

เวทนาเป็นกุศลและอัพยากฤต ก็มีในที่ไกลจากอกุศลเหมือนกัน. ____________________________ ๕- อภิ. วิ. เล่ม ๓๕/ข้อ ๑๓

ในวาระทั้งปวงก็มีนัยนี้.

บทนี้ว่า เวทนาเป็นอกุศล มีในที่ใกล้แห่งอกุศล โดยเป็นสภาคกัน โดยเกี่ยวข้องกันและโดยคล้ายคลึงกัน เป็นกถามุขโดยพิสดารในการจำแนกมีเวทนาอดีตเป็นต้น.