อนึ่ง ในบทว่า โคตรภู นี้ พึงทราบว่าเป็นอนุโลมญาณดังที่ท่านกล่าวไว้ในปัฏฐานว่า อนุโลมญาณของพระอรหันต์เป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติด้วยอำนาจอนันตรปัจจัย. ๕- อนุโลมญาณของพระเสกขะเป็นปัจจัยแก่ผลสมาบัติด้วยอำนาจอนันตรปัจจัย. ๖- การออกจากนิโรธย่อมมีด้วยผลใด, ผลนั้นย่อมมีในลำดับของเนวสัญญานาสัญญายตนะ. ____________________________ ๕- อภิ. ปฏฺฐาน. เล่ม ๔๐/ข้อ ๕๐๙ ๖- อภิ. ปฏฺฐาน. เล่ม ๔๐/ข้อ ๕๑๓

ในบทนั้น ผลทั้งหมดที่เหลือเว้นผลอันเกิดขึ้นในมรรควิถี ชื่อว่าเป็นไปแล้วด้วยสามารถแห่งผลสมาบัติ. ผลนี้เป็นไปแล้วด้วยการเกิดขึ้นในมรรควิถีก็ดี ในผลสมาบัติก็ดี ด้วยประการฉะนี้.

ท่านกล่าวเป็นคาถาไว้ว่า

ปฏิปฺปสฺสทฺธทรถํ อมตารมฺมณํ สุภํ วนฺตโลกามิสํ สนฺตํ สามญฺญผลมุตฺตมํ. สามัญญผลสูงสุด ระงับความกระวนกระวาย มีอมตะเป็นอารมณ์ งาม คายโลกามิส สงบ ดังนี้. นี้เป็นผลสมาปัตติกถาในนิทเทสนี้.