จริงอยู่ ชนทั้ง ๖ คือ เดียรถีย์ ๑ สาวกธรรมดา ๑ มหาสาวก ๑ อัครสาวก ๑ พระปัจเจกพุทธเจ้า ๑ พระพุทธเจ้า ๑ ย่อมระลึกถึงชาติก่อนนี้ได้.

ในชนเหล่านั้น เดียรถีย์ทั้งหลายย่อมระลึกได้ ๔๐ กัป. ไม่ยิ่งไปกว่านั้น. เพราะเหตุไร เพราะเดียรถีย์มีปัญญาอ่อน.

จริงอยู่ ปัญญาของเดียรถีย์เหล่านั้น อ่อนเพราะไม่มีการกำหนดนามรูป.

สาวกธรรมดาย่อมระลึกได้ ๑๐๐ กัปบ้าง ๑,๐๐๐ กัปบ้าง เพราะมีปัญญาแก่กล้า. มหาสาวก ๘๐ รูประลึกได้แสนกัป. อัครสาวกทั้งสองระลึกได้อสงไขยหนึ่งกับแสนกัป. พระปัจเจกพุทธเจ้าระลึกได้สองอสงไขยกับแสนกัป. เพราะอภินิหารของพระปัจเจกพุทธเจ้าเหล่านั้นมีประมาณเพียงนี้. แต่พระพุทธเจ้าทั้งหลายระลึกได้ไม่มีกำหนด.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๑,๘๑๗

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “บุพเพนิวาสานุสติญาณนิทเทส”