บทว่า หีเน - เลว คือน่าเกลียด น่าเหยียดหยาม น่าดูหมิ่น น่าดูแคลนด้วยสามารถแห่งชาติตระกูล และโภคะเป็นต้นอันเลว เพราะประกอบด้วยผลของโมหะ.

บทว่า ปณีเต - ประณีต คือตรงกันข้ามกับเลว เพราะประกอบด้วยผลของอโมหะ.

บทว่า สุวณฺเณ - มีผิวพรรณดี คือมีผิวพรรณน่าปรารถนา น่าใคร่ น่าพอใจ เพราะประกอบด้วยผลของอโทสะ.

บทว่า ทุพฺพณฺเณ - มีผิวพรรณทราม คือมีผิวพรรณไม่น่าปรารถนา ไม่น่าใคร่ ไม่น่าพอใจ เพราะประกอบด้วยผลของ โทสะ. อธิบายว่า ไม่สวย มีรูปผิดปกติ.