บทว่า สุคเต - ได้ดี คือไปดีหรือมั่งคั่งมีทรัพย์มาก เพราะประกอบด้วยผลของอโลภะ.

บทว่า ทุคฺคเต - ตกยาก คือถึงความลำบาก หรือยากจนมีข้าวน้ำน้อย เพราะประกอบด้วยผลของโลภะ.

บทว่า ยถากมฺมูปเค - เป็นไปตามกรรม คือเป็นไปตามกรรมที่สะสมไว้.

ท่านกล่าวถึงกิจของทิพจักษุด้วยมีอาทิว่า จวมาเน บทก่อน. แต่ด้วยบทนี้ ท่านกล่าวถึงหน้าที่ของยถากัมมูปคญาณ - ญาณกำหนดรู้ว่าสัตว์เป็นไปตามกรรม.