บทว่า จริตํ - จริต คือกุศลกรรมและอกุศลกรรมที่ทำไว้แล้วในชาติก่อน.

บทว่า อธิมุตฺตึ ได้แก่ การปล่อยจิตไปในกุศล หรืออกุศลในชาตินี้.

บทว่า ภพฺพาภพฺเพ ได้แก่ ภัพพสัตว์และอภัพพสัตว์.

ชื่อว่าภัพพะ เพราะอรรถว่าย่อมสมภพ คือย่อมเกิดในอริยชาติ เป็นคำกล่าวถึงปัจจุบันกาล.