ในทิฏฐิ ๒ เหล่านั้นสัตว์ทั้งหลายอาศัยทิฏฐิหนึ่งๆ ไม่เห็นแล้วจึงติดอยู่.

วา ศัพท์ในบทนี้ว่า เอเต วา ปน อุโภ อนฺเต อนุปคมฺม - บุคคลไม่ข้องแวะที่สุดทั้งสองนี้ เป็นสมุจจยัตถะ คือมีอรรถว่าประมวลมา ดุจในบทมีอาทิว่า อคฺคิโต วา อุทกโต วา มิถุเภทา วา - จากไฟก็ดี จากน้ำก็ดี จากการทำลายไมตรีก็ดี.

อธิบายว่า ไม่ข้องแวะ คือไม่ติดทั้งสองฝ่ายด้วยสามารถสัสสตทิฏฐิและอุจเฉททิฏฐิ ดังกล่าวแล้วนั้นแล้วละเสีย.

วา ศัพท์ใน บทว่า อนุโลมิกา วา ขนฺติ เป็นวิกัปปัตถะ - มีอรรถกำหนด.