บทว่า กิเลสาวรเณน - ด้วยธรรมอันเป็นเครื่องกั้นคือกิเลส ได้แก่นิยตมิจฉาทิฏฐิ.

ทั้งสองบทนี้ ชื่อว่าอาวรณะ เพราะกั้นสวรรค์และมรรค. แม้กรรมมีการประทุษร้ายภิกษุณีเป็นต้น ท่านก็สงเคราะห์ด้วยธรรมเป็นเครื่องกั้นคือกรรมนั่นแหละ.

บทว่า วิปากาวรเณน - ด้วยธรรมเป็นเครื่องกั้น คือวิบาก ได้แก่อเหตุกปฏิสนธิ. เพราะการแทงตลอดอริยมรรค ย่อมไม่มีแม้แก่ทุเหตุกะ. ฉะนั้น พึงทราบว่า แม้ปฏิสนธิเป็นทุเหตุกะ ก็เป็นธรรมเครื่องกั้นคือวิบากนั่นแหละ.

บทว่า อสฺสทฺธา - เป็นผู้ไม่มีศรัทธา คือไม่มีศรัทธาในพระพุทธเจ้าเป็นต้น.