บทว่า สโฐ - โอ้อวด คือเต็มไปด้วยความหลอกลวง.

บทว่า มายาวี - เจ้าเล่ห์ คือปกปิดความชั่วที่ตนทำ.

บทว่า ปาปิจฺโฉ - มีความปรารถนาลามก คือเป็นผู้ทุศีลปรารถนาความยกย่องที่ไม่มี.

บทว่า มิจฺฉาทิฏฺฐิ ได้แก่ นัตถิกวาที - มีวาทะว่าไม่มี, อเหตุกวาที - มีวาทะว่าไม่มีเหตุ, อกิริยวาที - มีวาทะว่าไม่เป็นอันทำ.

เล่มที่ ๓๑ ขุททกนิกาย ปฏิสัมภิทามรรค๒,๐๔๐

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “มหากรุณาสมาปัตติญาณนิทเทส”