บทว่า โจทกํเยว ปฏิปฺผรติ คือ ซัดโต้โจทก์. ตั้งอยู่โดยความเป็นลิ่มตอบ. ๙- ____________________________ ๙- ในสัมโมหะว่า ตั้งอยู่โดยความกล่าวอย่างฉับไว.

บทว่า กินฺนุ โข ตุยฺหํ คือ ท่านแสดงว่าประโยชน์อะไรที่จะพูดกับท่านผู้โง่ไม่ฉลาด, ท่านไม่รู้วัตถุ, ไม่รู้อาบัติ ไม่รู้การโจท. ทับถมว่าแม้ท่านก็ไม่รู้อะไรๆ ยังอยากจะพูด.

บทว่า ปจฺจาโรเปติ - ยกโทษขึ้น คือกล่าวบทมีอาทิว่า แม้ท่านแหละชื่อว่ายกโทษขึ้น คือปรับอาบัติ.

บทว่า ปฏิกโรหิ - ทำคืน. ท่านแสดงไว้ว่า ท่านจงแสดงเทศนาคามินี คือการแสดงอาบัติ ท่านจงออกจากวุฏฐานคามินี คือออกจากอาบัติ. แต่นั้นท่านตั้งอยู่ในความบริสุทธิ์แล้วจึงโจทผู้อื่น.