อนึ่ง ในขุททกวัตถุวิภังค์นี้ ท่านกล่าวตัณหาเป็นเครื่องให้เนิ่นช้าว่า ตัณหาวิจริต.

อธิบายว่า ความเป็นไปแห่งตัณหา เพราะประพฤติอยู่ในตัณหา.

บทว่า อชฺฌตฺติกสฺส อุปาทาย คือ หมายถึงขันธปัญจกภายใน.

บทนี้เป็นฉัฏฐีวิภัตติลงในอรรถแห่งทุติยาวิภัตติ.