ในบทมีอาทิว่า อภิญฺญาย - ด้วยอภิญญา ได้แก่ญาณดังได้กล่าวแล้วในหนหลังนั่นแหละ.

บทว่า อภิญฺญฏฺฐํ คือ สภาพที่ควรรู้ยิ่ง.

ในบทเช่นนี้ก็มีนัยนี้.

บทมีอาทิว่า ขนฺธานํ ขนฺธฏฺฐํ รู้สภาพที่เป็นเองแห่งขันธ์ พึงทราบโดยนัยดังกล่าวแล้วในหนหลังนั่นแหละ.