บทว่า ยํ ผรติ คือ กสิณรูปแผ่ไป.

บทว่า ตํวตฺถุ เจว โลโก จ วัตถุและโลก คือกสิณรูปนั้นเป็นอารมณ์และโลก้วยอรรถว่าพึงแลดู.

บทว่า เยน ผรติ คือแผ่ไปด้วยจิต.

บทว่า โส อตฺตา เจว โลโก จ ได้แก่ ตนและโลกทำให้เป็นปุลิงค์เพราะเพ่งตน.