บทว่า นาธิมุจฺจติ ไม่น้อมไป คือไม่ถึงความแนบแน่นในธรรมนั้น. ท่านกล่าวถึงสัสสตทิฏฐิด้วยเหตุเพียงเท่านี้.

บทว่า อฏฺฏียมานา อึดอัด คือถึงความทุกข์.

บทว่า หรายมานา ระอา คือถึงความละอาย.

บทว่า ชิคุจฺฉมานา คือ ถึงความเกลียดชัง.