บทว่า คเต คือ ฟันเลื่อยต้นไม้ไปส่วนอื่น.

วาศัพท์เป็นสมุจจยัตถะ ลงในอรรถรวบรวม.

บทว่า น อวิทิตา โหนฺติ ไม่ปรากฏก็หามิได้ คือฟันเลื่อยแม้ทั้งหมดที่บุรุษเลื่อยต้นไม้ แม้ไม่ถึงที่มองดูก็ย่อมปรากฏ เพราะไม่ใส่ใจถึงฟันเลื่อยที่มาหรือที่ไป.

บทว่า ปธานํ เป็นประธาน คือความเพียรในการตัดต้นไม้.