บทว่า ราหุคหณา วิปฺปมุตฺโต คือ พ้นจากการจับของราหู ท่านกล่าวให้แปลกด้วยอุปสรรค ๒ อย่าง เพราะราหูเป็นภาวะทำให้ดวงจันทร์เศร้าหมองเพราะใกล้กัน.

บทว่า ภาสติ คือ ให้สว่างไสวด้วยมีแสงสว่าง.

บทว่า ตปเต ได้แก่ ให้เปล่งปลั่ง ด้วยมีเดช.

บทว่า วิโรจเต คือ ให้ไพโรจน์ด้วยมีความรุ่งเรือง.