บทว่า กาโยอุปฏฺฐานํ กายปรากฏ คือชื่อว่าปรากฏ เพราะกายมีสติเข้าไปตั้งอยู่.

บทว่า โน สติ ไม่ใช่สติ. ความว่า กายนั้นไม่ใช่สติ.

บทว่า ตาย สติยา คือ สติที่กล่าวแล้วในบัดนี้.

บทว่า เตน ญาเณน ด้วยญาณนั้น คือด้วยญาณที่กล่าวในบัดนี้เหมือนกัน.