บทว่า อนิจฺจานุปสสนา ยถาภูตํ ญาณํ อนิจจานุปัสสนายถาภูตญาณ คือการพิจารณาเห็นความไม่เที่ยงเป็นความรู้ตามความเป็นจริง.

แม้ทั้งสองบทเป็นปฐมาวิภัตติ.

บทว่า ยถาภูตญาณํ ท่านกล่าวถึงอรรถแห่งญาณ.

แม้ในบทที่เหลือก็อย่างนี้.