ในบทเหล่านั้น บทว่า ภาวิตา วา เจริญแล้ว คือเจริญแล้วในอดีต.

บทว่า ภาเวนฺติ วา ย่อมเจริญ คือเจริญในปัจจุบัน.

บทว่า ภวิสฺสติ วา จักเจริญ คือจักเจริญในอนาคต.

บทว่า อธิคตา วา บรรลุแล้วเป็นต้น ท่านกล่าวเพื่อขยายอรรภแห่งบทก่อนๆ อันมีที่สุดเป็นอย่างหนึ่งๆ.