ตัดบทเป็น ปฏิอลทฺธุ.

อีกอย่างหนึ่ง ตัดบทเป็น ปฏิลภึสุ ปฏิอลทฺธุํ.

บทว่า อนิจฺจโต ทกฺขุํ ได้เห็นโดยความเป็นสภาพไม่เที่ยง คือได้เห็นด้วยสามารถแห่งความเป็นสภาพไม่เที่ยงนั่นเอง.

บทว่า อตฺตนิ อนตฺตา เห็นสภาพที่มิใข่ตัวตนโดยความเป็นสภาพมิใช่ตัวตน คือได้เห็นว่า ความไม่ใช่ตัวตนว่าเป็นความไม่ใช่ตัวตน.